co pomyślą inni

W budowaniu pewności siebie jedną z najważniejszych rzeczy jest wolność od przejmowania się tym, co ktoś o nas pomyśli. Czy to jacy jesteśmy, co powiemy lub zrobimy zostanie zaakceptowane, skrytykowane czy odrzucone? Boimy się odrzucenia jak ognia przez co często staramy się dopasować do innych. Zabiera to dużo energii, powoduje stres, umniejsza własnej wartości i powoduje konflikty wewnętrzne. A jak wiemy wszystko to jest niezbędne dla poczucia pewności siebie.

Uzależnienie od oceny

Skąd w ogóle wzięło się to przywiązanie, a wręcz uzależnienie od oceny i akceptacji innych i dlaczego jest dla nas to takie istotne? Oczywiście z dzieciństwa i słuchania autorytetu jakim są nasi rodzice.

Uzależnienie od tego następuje w dwóch formach:

Pośrednio –  gdy np. matka zwróci dziecku uwagę, że powinno zachowywać się jak inne dziecko i wtedy tworzy zewnętrzny schemat i przekonanie o tym jak się powinno zachowywać przez pryzmat zachowania innych dzieci. Jak poznaje, że jest grzeczne? Ano poprzez porównanie swojego zachowania z innymi – poprzez zewnętrzne punkty referencyjne tworzy definicje tego co to znaczy być grzecznym, miłym, dobrym, inteligentnym, jak się zachowywać, mówić itd. Idąc dalej zauważa np., że gdy zachowuje się w taki, a taki sposób (np w odpowiedni sposób siedzi, mówi, ubiera się), to zyskuje akceptację innych i tym samym, zaczyna tworzyć nowe osobowości ego, które są uzależnione od reakcji innych na swoje zachowanie.

Bezpośrednio – gdy inni (w szczególności mama) mówią bezpośrednio jakie dziecko jest w sytuacjach w których nie dostosowuje się do zewnętrznych punktów referencyjnych (standardów zachowania, oczekiwań, tradycji, konwenansów itd) i słyszy: “nie jesteś dobrym dzieckiem”, “nie wolno się tak zachowywać” itd. Dziecko absolutnie wierzy w to, co słyszy od mamy która jest niepodważalnym autorytetem. W ten sposób zaczyna kreować obraz siebie w oparciu o to, co inni mówią na jego temat.

Jest to także podstawą tworzenia się cienia o którym pisaliśmy w kilku poprzednich lekcjach!

W jaki sposób to się objawia?

Zaczynamy mieć opinię na własny temat w oparciu o to jak inni reagują, werbalnie lub niewerbalnie na to co robimy (i mówimy) lub jak my reagujemy na to, co robią inni.

Kryterium wejścia w ocenę siebie pod tytułem: „Ja jestem jakiś” (jestem mądry, jestem błyskotliwy, dobry, beznadziejny), zależy od  tego co inni sądzą na mój temat w formie interpretacji umysłu ich zachowania, np.: dziewczyna która ma potrzebę zewnętrznego potwierdzania jej atrakcyjności poprzez ilość spojrzeń na ulicy. Od jej ilości uznaje czy jest atrakcyjna czy nie, a mogło to powstać gdy jako mała dziewczynka została ubrana jak księżniczka i mama powiedziała “zobacz jaka jesteś piękna, wszyscy będą na ciebie patrzeć i ci zazdrościć” i ona uwierzyła, że piękna jest wtedy gdy jest odpowiednio ubrana, umalowana i gdy ktoś ją zauważa.

Do czego prowadzi przejmowanie się tym, co pomyślą inni?

  1. Prowadzi do uzależnienia się od innych.

– Będę dążył do tego, by inni mówili i myśleli dokładnie to czego ja chce i potrzebuje, by czuć się dobrze. Jest to uzależnienie od wizerunku. Inni mają wpływ na Ciebie poprzez pozytywne emocje i będziesz dążył do tego, by było ich więcej.

– Będę dążył do tego, by inni nie powiedzieli czegoś na mój temat, bo by się okazało, że jestem taki za jakiego widzieć się nie chce. Jest to uzależnienie od nie bycia obrażanym i krytykowanym. Inni mają na ciebie wpływ przez emocje negatywne i będziesz robił wszystko by ich unikać. Np. unikać spotkań rodzinnych. Myśli o tym jak inni myślą i cię oceniają będą pomimo uniknięcia sytuacji.

  1. Prowadzi do ciągłego sprawdzania

Weryfikuje swoją wartość poprzez sprawdzanie reakcji innych czy osąd na własny temat jest prawdziwy i czy reakcje innych są reakcjami potwierdzającymi ten osąd.

  1. Prowadzi do robienia czegoś pod publikę

Trzeba grać w zależności od warunków w jakich się znajduje.

  1. Prowadzi do budowania osobowości

Osobowości mądrej – zbierającej pochwały i potwierdzającej jej mądrość, oraz anty osobowości głupiej – uciekającej od krytyki, nie pozwalającej na to i agresywnej, gdy taka się pojawi.

Rozwiązanie

Poniżej przedstawiam ćwiczenie uwalniające od uzależnienia przed opinią i oceną innych

  1. Podziel kartkę na 2 kolumny.

Pierwszą zatytułuj: CO CHCĘ, ŻEBY O MNIE MYŚLELI, DO MNIE MÓWILI LUB SIĘ PRZY MNIE ZACHOWYWALI (komplementy). Drugą zatytułuj: CZEGO NIE CHCE, BY O MNIE MYŚLELI, MÓWILI I POSTĘPOWALI (obrazy)

  1. Wypełnij kolumny

Odpowiednio – komplementami, które chcesz słyszeć o sobie i obrazami, których nie chcesz. Pracuj jednocześnie na jednej i drugiej stronie kolumny, by każdy problem objąć całościowo.

  1. Po spisaniu wszystkich komplementów i obraz:

– Bierzesz pierwsze zdanie z kolumny komplementu i zadajesz do niego pytanie: Kiedy nie byłem… (wesoły, pewny siebie itp)?  To pytanie obnaża wyobrażoną maskę nałożoną na swoją osobę.  Podaj 3 przykłady tego ze swojego życia w których taki nie byłeś. Są to kontrargumenty na to jak chce być postrzegana Twoja maska.

Jako drugi punkt zadajesz pytanie: A kiedy byłem… (wesoły, pewny siebie, inteligentny itp)? Podaj 3 autentyczne przykłady w których taki nie byłeś.

W ten sposób przyznajesz się do tego, że bywasz zarówno taki jak i taki i budujesz dwie możliwe linie czasu swojego życia. Wtedy uwalniasz się od władzy punktu referencyjnego swojej maski i stajesz się całością, poza punktem odniesienia.

– Bierzesz zdanie z kolumny obraz i zadajesz pytanie: Kiedy byłem taki jak nie chce? Kiedy byłem… (leniwy, agresywny, słaby)? Tak samo podajesz 3 przykłady. Przyznając się do tego zdejmujesz maskę i powodujesz, że inni Cię w ten sposób nie mogą zranić, bo to jest prawda. Drugie pytanie: Kiedy nie byłem… (leniwy, agresywny)? I ponownie podajesz 3 przykłady z życia wzięte potwierdzające, że taki nie byłeś.

Robiąc to ćwiczenie przyjmujesz całą maskę i cień, którą skrywała, wychodzisz poza nią i się od niej uwalniasz stając się czymś więcej niż sumą tych cech. Stajesz się sobą, świadomością, jednym JA bez podziałów i części. Stajesz się Miłością.

Bartłomiej Raczkowski

Na co dzień korzystam z wyuczonych narzędzi psychologicznych i duchowych, by skutecznie uwalniać się od swoich ograniczeń i pomagać w tym innym. Jako wykształcony trener osobowości, terapeuta psychologiczny, life coach i uczestnik wielu psychologicznych kursów poznałem i opanowałem dziesiątki technik pracy z umysłem. Natomiast jako student metafizycznego kursu bezwarunkowej miłości, praktyk medytacji, uczestnik kursów duchowego rozwoju, pasjonat duchowej literatury, poznałem i wciąż poznaję techniki pracy na najgłębszych poziomach umysłu, których nie zawaham się użyć 🙂 💙

Więcej o mnie
Wyświetl wszystkie posty
Przeczytaj następną Lekcję Miłości 💚
Dołącz do Lekcji Miłości
Zapisz się, by otrzymywać informacje o najlepszych artykułach, materiałach i darmowych kursach!
Nikomu nie udostępnimy Twoich danych. Obiecujemy też nie męczyć Cię wieloma mailami :)
Dziękujemy
Sprawdź proszę skrzynkę pocztową. Przesłaliśmy Ci wiadomość z prośbą o potwierdzenie adresu email. Kliknij w wysłany link, byśmy mogli do Ciebie pisać.
Podziel się naszą stroną z innymi: