Pytaki – NieZwykła Gra Rodzinna – RECENZJA!

Pytaki – NieZwykła Gra Rodzinna – RECENZJA!

Pytaki – gra dla dla Twojej rodziny

Mieliśmy z Bartkiem wyjątkową okazję, by przetestować grę „Pytaki”.  Jakie są zasady gry? Dla kogo będzie doskonałym wyborem i dlaczego? Zapraszam do przeczytania recenzji.

Co zawiera opakowanie?

W opakowaniu znajdziecie okrągłe kartoniki z pytaniami, dwie kostki (jedną tradycyjną oraz drugą z buźkami wyrażającymi uczucia), karty z opisem poszczególnych uczuć z kostki, notatnik wraz z ołówkiem do zapisywania interesujących odpowiedzi i instrukcję. Oprócz tego znajdziecie ładny czerwony woreczek, który może wam posłużyć zarówno do gry, jak i do przechowywania pytaków. Wizualnie gra wygląda bardzo estetycznie.

Jakie są zasady gry?

W grę można grać na dwa sposoby – tradycyjny, który polega na losowaniu pytaków z woreczka lub w sposób przypominający grę planszową – wtedy na stole rozkładamy tyle okrągłych kartoników, ile chcemy, tworząc swego rodzaju planszę o dowolnie wybranym kształcie i poruszając się po niej pionkiem, zgodnie z ilością wyrzuconych oczek na kostce, odkrywając pytanie na którym staniemy. Ten sposób na pewno bardziej przypadnie do gustu młodszym dzieciom. Amelka była zachwycona mogąc najpierw układać z nami planszę, a następnie rzucać za wszystkich kostką i poruszać się pionkiem. W zależności od tego ile mamy czasu i chęci grać, z tylu pytaków możemy ułożyć „trasę” po której będziemy poruszać się pionkiem odkrywając kolejne pytania. My grając za każdym razem wybieraliśmy ten sposób rozgrywki właśnie.

Następnie wyjmujemy karty uczuć, kostki, pionek, notatnik i ołówek. Każdy z uczestników rzuca tradycyjną kostką, a następnie porusza się odpowiednią ilość pól, po czym odwraca pytaka i czyta zawartą na nim treść, a następnie odpowiada na zawarte na nim pytanie lub wykonuje polecenie. Zadaniem może być również rzucenie kostką uczuć oraz wykonanie polecenia związanego z uczuciem, które zostało ukazane na kostce uczuć.

W tej grze nie ma wygranych, ani przegranych. Zabawa polega na odpowiadaniu na pytania, bądź wykonywaniu zadań zapisanych na okrągłych kartonikach takich jak np. „Przytul teraz tylu uczestników gry, ilu chcesz”.

Dla kogo?

Jeżeli chcesz, by osoby z Twojej rodziny stały się sobie bardziej bliskie, by rodzinna więź została zacieśniona w naturalny oraz przyjemny, a zarazem interesujący sposób, Pytaki będą doskonałym wyborem. Nie polecam grania z kimś z kim nie chcemy stać się bliscy, bądź przed kim nie mamy ochoty się otworzyć.

Czy są jakieś minusy?

Należy mieć świadomość, że przy trzeciej lub czwartej grze, pytania zaczną się powtarzać. To nie jest Chińczyk, czy Monopol, więc prawdopodobnie w grę nie będziecie grać w nieskończoność. Jednak gwarantuje Wam, że wspólne wieczory przy tej grze, będą wyjątkowe i niezapomniane.

Jakie są korzyści?

Największą korzyścią  wynikającą z grania w Pytaki, jest niewątpliwie nawiązanie większej bliskości, przez osoby zaangażowane we wspólną grę. Dzieci oraz dorośli mają okazję do tego, by zacząć publicznie wyrażać swoje zdanie, opowiadać ważne dla nich historie, otwierać się mówiąc o swoich uczuciach, upodobaniach oraz marzeniach.

Jak wyglądała nasza gra?

W mojej ocenie, to przede wszystkim gra dla dzieci. Grałam w Nią za pierwszym razem z moją córką Amelką i z Bartkiem, a następnie z mamą i z córeczką. Amelka ma 4,5 roku i gra bardzo jej się spodobała. Była zaangażowana od początku do końca. Wiele rzeczy rozumiała już w tak młodym wieku. Podejrzewam, że 5-6 letnie dzieci, już w pełni będą mogły wykorzystać potencjał gry w Pytaki, pod warunkiem, że rodzice zaangażują się we wspólną grę. Dla mnie i dla Bartka, gra była interesująca. Wszyscy się dobrze bawili. Pytaki są świetnym zakupem na wspólny wyjazd, bądź doskonałym prezentem na święta, czy urodziny. Mają głęboką wartość psychologiczną. Polecam!

 

Grę można kupić na stronie producenta pytaki.pl

A już jutro na naszym fanpage’u ogłosimy KONKURS w którym będzie do wygrania jeden egzemplarz gry! Bądźcie z nami.

 

154 Lekcja Miłości: Jak odnaleźć cel duszy?

154 Lekcja Miłości: Jak odnaleźć cel duszy?

cel duszy

W dzisiejszej lekcji zapoznam was z ćwiczeniem Sonii M. Miller, które pozwala na odnalezienie celu duszy. Kim jest jego autorka? Sonia, doświadczona terapeutka i uzdrowicielka napisała książkę pt. „Prawo przyciągania w praktyce”. Czytając tę pozycję natrafiłam na doskonały sposób, który pozwala w krótkim czasie odnaleźć cel duszy.

Cel duszy

Celem duszy nazywamy główne zadanie, które wybraliśmy na to życie. Jeszcze przed narodzinami, postanowiliśmy w jakim zakresie chcemy się realizować, co doskonalić, co osiągnąć. Wszystkie nasze doświadczenia poczynając od tego, jaką rodzinę wybraliśmy, prowadzą nas do realizacji celu duszy. Sama przez wiele lat, nie wiedziałam, która z dróg jest dla mnie najlepsza. Książki z zakresu rozwoju osobowości nie dawały mi w tamtym czasie odpowiedzi. Uwielbiałam siedzieć i czytać. Mimo zdobywania wiedzy, widziałam, że moje życie stoi w miejscu. Dopiero, gdy zaczęłam doświadczać, iść jedną z dróg, doprowadziło mnie to do intuicyjnego poznania celu duszy. Ćwiczenie Sonii, doskonalone przez lata praktyk terapeutycznych, utwierdziło mnie w tym, jaki jest mój cel.

Wyłanianie celu duszy

Cel duszy nie musi być od razu widoczny i jednoznaczny. Kolejne zdarzenia kształcą nas, przygotowując do ostatecznej roli. Często, dopiero po tym, gdy zrealizujemy mniejsze cele, wyłania się ten ostateczny. Cel, który przyniesie nam pełne spełnienie wewnętrzne w postaci spokoju, miłości i radości z tego co robimy oraz zewnętrze przejawiające się jako szczęśliwe życie.

Ćwiczenie pozwalające poznać cel duszy

Zadanie dla ciebie składa się z czterech etapów. Omówię ja na przykładzie własnych wyników. Jako załącznik dodałam arkusz, który możesz wydrukować. Na własnej kartce, będzie ci wygodniej zaznaczać.

Pobierz > CEL pdf > CEL DUSZY

  1. Spośród wymienionych ról, wybierz trzy, które najlepiej do Ciebie pasują. Pozwól na to, by twój wybór był intuicyjny. To, że w tej chwili jesteś żoną, czy mamą, nie musi być związane z twoją ostateczną rolą. Jeżeli według Ciebie brakuje jakiejś roli, dopisz ją.

UCZEŃ, KAPŁANKA, NAUCZYCIEL, AKTOR, ARTYSTA, ASTRONAUTA, PIOSENKARZ, KOMIK, LIDER, UZDROWICIEL, INŻYNIER, MATKA, TANCERZ, BUDOWNICZY, WOJOWNIK,
ŻONA, KOWBOJ, PIELĘGNIARZ, SPORTOWIEC, MUZYK, PASTOR, MEDIATOR, DZIECKO, BADACZ, JASNOWIDZ, SOCJOLOG, PIONIER, PRODUCENT, TRENER, PISARZ, BOGINI, ZWYCIĘZCA, PIELĘGNIARZ, TWÓRCA, PASTOR, POSZUKIWACZ PRZYGÓD, ANIMATOR WYCIECZKI, POETA.

Mój wybór to:  POSZUKIWACZ PRZYGÓD, LIDER, JASNOWIDZ.

Trzecia rola „jasnowidz” została wybrana intuicyjnie, na dzień dzisiejszy mogę powiedzieć, że jasnowidz, to jakieś 10% mojej osobowości.

  1. Każdą z wymienionych ról odnieś do swojego życia. W jaki sposób poszczególne role się przejawiają, bądź przejawiały. U mnie wygląda to następująco:

POSZUKIWACZ PRZYGÓD: Od kiedy pamiętam w moim życiu wiele się działo. Jestem bardzo żywą osobą lubiącą doświadczać, kiedy hamuję, staję się osowiała i mam skłonność do depresji. Liczne życiowe zmiany były kolejnymi przygodami. Uczę się przez doświadczenie, uwielbiam zwiedzać nowe tereny, odkrywać niuanse związane z życiem, z jego sensem i przyczynowością.

LIDER: Liderem byłam na szkolnym boisku, w relacjach, jestem w pracy.

JASNOWIDZ: Miewam doświadczenia powszechnie uważane za nieistniejące. Widzenie aury, rozmowy z duszą, inspiracje od anioła, prorocze sny.

  1. Do każdej z wybranych ról dopisz czasowniki, które według Ciebie najlepiej opisują daną rolę.

POSZUKIWACZ PRZYGÓD: Doświadcza, zwiedza, odkrywa, poznaje, jeździ, odkrywa, poszukuje, zmienia.

LIDER: Wyznacza nowe ścieżki, uniezależnia się, pokazuje, wspiera, dodaje wiary, inspiruje, motywuje.

JASNOWIDZ: jasno widzi, pomaga zrozumieć, wspiera, podpowiada, znajduje rozwiązania, inspiruje, motywuje, tłumaczy.

4.Przejdźmy do ostatniego kroku. Jeżeli wykonałeś poprzednie, cel życia powinien wyjawić się sam. Dokończ poniższe zdanie:

Celem mojej duszy jest:……………………………………………………………………………………………………..

Moim celem życia jestem pomoc w odnajdywaniu celu życia innych osób 🙂

Pragnę pomagać innym w odnalezieniu drogi dającej poczucie bezpieczeństwa, szczęście i miłość. Uczę się w tym kierunku, zdobywam doświadczenie życiowe w innej branży. Wiem, że zawód, który obecnie wykonuję jest istotny dla tego, czemu będę mogła w pełni poświęcić się w przyszłości.

Kiedy dokończysz zdanie, będziesz wiedział, że jest prawdziwe. Poczujesz w swoim sercu, że to jest właśnie cel twojej duszy. Jeżeli nie przyszła ci żadna odpowiedź, nie przejmuj się. Wróć do ćwiczenia następnego dnia. Jeśli zechcesz, podziel się z nami swoimi wynikami w komentarzu ❤️

141 Lekcja Miłości: Wyznaczanie oraz realizacja celu

141 Lekcja Miłości: Wyznaczanie oraz realizacja celu

realizacja celu

Zaplanuj swój cel

  • Cel powinien mieć wydźwięk pozytywny. Istotne jest sformułowanie swojego celu w sposób, który będzie wspierający dla ciebie i twojej podświadomości. Więc np. Zacznę spędzać więcej czasu wśród ludzi, zamiast przestanę być takim odludkiem.
  • Ustal co jest dla ciebie istotne, co byś chciał osiągnąć. Jakie korzyści będą wynikały z osiągnięcia celu?
  • Licz na siebie. Ostateczny wynik powinien zależeć od ciebie. Możesz znaleźć osoby, które będą cię wspierać. Dołączenie do grupy osób pracujących nad określonymi umiejętnościami, które jest zmotywowane wzajemnym wsparciem, będzie jak najbardziej ok, jednak pamiętaj, że osiągnięcie celu powinno zależeć głównie od ciebie.
  • Założenia celu mają być realne. Czasami warto zacząć od realizacji rzeczy postrzeganych jako łatwiejsze, które będą prowadzić do zrealizowania większego planu. Przykładowo jeśli chcesz zostać filologiem angielskim, zacznij od uzyskania kolejnych certyfikatów. Informacje nabyte na filologii będą uzupełnieniem zdobytej wiedzy. Znając słabo język i idąc na filologię angielską, możesz się zniechęcić. Nauka historii danego kraju w obcym języku, może okazać się zbyt dużym wyzwaniem, bez solidnych podstaw językowych.
  • Im bardziej cel jest spójny z Tobą, tym łatwiej będzie ci go osiągnąć. Na początku zrób krótki rachunek sumienia. Zastanów się nad tym co byś chciał osiągnąć. Jakie masz w tej chwili zasoby, które pozwalają na zrealizowanie celu. Nad czym jeszcze musisz popracować? Czego ci brakuje. W jaki sposób możesz uzupełnić braki? Być może doskonałym rozwiązaniem będzie kurs, wiedza znaleziona w Internecie, czy szkoła. Zastanów się w jaki sposób możesz zdobyć to, czego ci jeszcze brakuje.

Realizacja celu – systematyczność

Rób mniej, ale bądź systematyczny. Decydując się na zryw, stracisz wiele energii na starcie, co może okazać się zbyt wyczerpujące i doprowadzić do rezygnacji. Już na początku określ ile realnie jesteś w stanie poświęcić czasu na daną rzecz, tak by nie zaniedbywać dotychczasowych obowiązków. Uwzględnij czas na odpoczynek i sen.

Zacznij teraz

Jeżeli chcesz coś zacząć robić, nie odkładaj tego na jutro, czy na poniedziałek. Pewnie z doświadczenia wiesz, że długo w ten sposób można odkładać… Może jest coś co chcesz zrobić od dawna, aczkolwiek nie możesz zacząć i nie wiesz co cię blokuje? Zachęcam cię do wykonania ćwiczenia:

Weź kartkę i długopis i odpowiedz na pytania:

  1. Co będę musiał poświęcić, by zrealizować zamierzony cel? Na co dotychczas wykorzystywałem czas, który teraz ma zostać spożytkowany w inny sposób? Czy naprawdę chcę tej zmiany?
  2. Ile wysiłku będę musiał włożyć w realizację celu? Czy warto?
  3. Co się zmieni w moim życiu, gdy zrealizuje ten cel?
  4. Jakie korzyści przyniesie mi realizacja celu?

Gdy postanowisz, że gra jest warta świeczki, czas zakasać rękawy… 😉

133 Lekcja Miłości: Przekonania w naszym życiu

133 Lekcja Miłości: Przekonania w naszym życiu

przekonania

Każdy ma swój obraz rzeczywistości

Od pierwszych dni życia uczymy się tego, jaki jest świat. Z czasem zaczynamy dostrzegać pozytywne i negatywne aspekty rzeczywistości. Bliscy uczą nas, jakie zachowanie w danej sytuacji jest odpowiednie, jak powinno wyglądać sprzątanie, kiedy się myć i jak często. Czy ciało jest czymś, czego należy się wstydzić, czy może jest na tyle ważne, że poświęca mu się wiele godzin uwagi. Moja córka, która ma 4 lata uważa, że jestem najpiękniejsza i że chce być w przyszłości, taka jak ja. Większość dzieci postrzega rodziców jako wzór do naśladowania.

 

Być może twierdzisz, że Rosjanie są groźni, mimo że nie poznałeś żadnego z nich, wierzysz, że jesteś katolikiem, choć nie miałeś szansy na to, by poznać inną religię. Dziecko naśladując dorosłych wyrabia sobie nie tylko opinię na temat świata, powstają u niego również nawyki. Jeśli rodzice kłócą się i krzyczą na siebie, dziecko także będzie osiągać cele poprzez stosowanie agresji. Każda metoda, która prowadzi do osiągnięcia celu jest według dziecka dobra.

Nasze przekonanie kontra przekonania innych

Uważając, że wszystko jest czarne lub białe, może nam się wydawać, że dla innych osób również takie jest. Nasza wiedza jest ograniczona wyłącznie do wycinka rzeczywistości z którego stworzyliśmy swoją mapę. Każdy z nas ją ma. Niektóre są do siebie bardziej podobne, inne zupełnie różnią się różnią, dlatego chcąc stworzyć udaną relację z drugą osobą zapamiętaj: Nic nie musi być takie, jak wydaje Ci się, że powinno być, a to w co do tej pory wierzyłeś, wcale nie musi być prawdą. Druga osoba może mieć zupełnie inne spojrzenie na sytuację, może zareagować mniej lub bardziej emocjonalnie. Nikt nie wie co myślisz, ani co czujesz. Można się tego jedynie domyślać. To ty ponosisz odpowiedzialność za komunikację. Im dokładniej przedstawisz coś i opiszesz, tym większe prawdopodobieństwo, że druga osoba zrozumie twoje słowa zgodnie z twoją intencją.

Przekonania, które dotyczą większości osób

Za naszymi codziennymi zmartwieniami oraz problemami, które pojawiają się raz na jakiś czas w życiu, kryją przekonania. Może wydawać się, że mamy różne problemy. Pozornie tak to wygląda. Czy wiesz co przyczynia się do ich powstania? Jest to zwykle jedno z trzech podstawowych przekonań:

  • Nie jestem dość dobry;
  • Nie jestem wart miłości;
  • Świat to niebezpieczne miejsce.

Pamiętaj, że to czego doświadczasz jest uzależnione od przekonań w które uwierzyłeś. Jeśli uwierzysz, że ludzie są niebezpieczni, będziesz wycofany i zamknięty w sobie, jeśli uwierzysz, że coś może ci zaszkodzić, będziesz unikał coraz większej ilości sytuacji i produktów. D. Hawkins twierdzi, iż na poziomie odwagi wpływ czynników zewnętrznych na nasze ciało zaczyna mieć coraz mniejsze znaczenie. Na kolejnych poziomach cukier, czy gluten nie będą mieć wpływu na twój organizm. Zachęcam cię do tego, byś zaczął świadomie wychwytywać swoje przekonania i je unieważniać, odbierając im wartość.

„Wszyscy jesteśmy tu po to, by przekraczać nasze dawne ograniczenia, jakiekolwiek one są. Jesteśmy tu po to, by uznać naszą wspaniałość i boskość bez względu na to, co nam wmawiano. – Louise Hay”

130 Lekcja Miłości: Odważ się być sobą!

130 Lekcja Miłości: Odważ się być sobą!

być sobą

Czy żyjąc możemy nie być sobą? Jakby tak się dobrze zastanowić, to odpowiedź brzmi nie.  W każdej sytuacji jesteśmy sobą, z tym że nie zawsze działamy zgodnie z naszym wewnętrznym głosem. Dlaczego zatem istotne jest, by postępować w zgodzie ze sobą? Dlaczego odwaga jest do tego niezbędna?

Przynależność do grup

Uczestnicząc w życiu grupy, przyjmujemy określone postawy, które wskazują na to jaką pełnimy w grupie rolę. Tylko niektóre z nich to: lider, błazen, dziecko, outsider, filozof, czy opozycjonista. Największą akceptacją cieszą się osoby, których poglądy są spójne ze światopoglądem danej społeczności. Przebywając wśród bliskich większość ludzi ulega wpływowi grupy. Pojawia się konformizm. Zachowanie jednostki zmienia się w sposób bardziej lub mniej świadomy. Podporządkowanie się zasadom i normom postępowania może być spowodowane solidarnością, lękiem przed wykluczeniem, ośmieszeniem, czy sprawieniem przykrości grupie.

Eksperyment Ascha

Doskonały przykład działania konformizmu dowiódł Solomon E. Asch.  Podczas eksperymentu uczestnicy wykonując zadanie w samotności udzielali 99% poprawnych odpowiedzi. W kolejnych badaniach dołączyli wtajemniczeni uczestnicy, mający za zadanie wprowadzić zamęt przez jednogłośne wskazywanie mylnej odpowiedzi. Wyniki badania były interesujące.

” 75% osób popełniało błąd w przynajmniej jednej z 12 kluczowych prób” -Wikipedia

Własne zdanie synonimem odwagi

O ile podporządkowanie do norm grupy ma charakter podświadomy i działamy w zgodzie ze swoim odczuciem, można powiedzieć, że jest względnie ok (niebawem omówimy wdrukowane wzorce i przekonania). Kiedy jednak odpowiadamy, zgodnie z grupą, wiedząc, że odpowiedź, czy zachowanie są sprzeczne z naszym odczuciem, sami zaczynamy działać na swoją szkodę. Spada nasza samoocena, podporządkowujemy się rezygnując z „siebie”.

Spójność w działaniu

Gdy mamy odwagę mówić o tym, co myślimy, niezależnie od okoliczności i nie mówię tu o głoszeniu światu swoich prawd, pisaniu, czy mówieniu każdemu kto nam się nawinie, że nie ma racji, pozostajemy spójni. Zdroworozsądkowe wyrażenie własnej opinii w sytuacji, która tego wymaga, opowiedzenia się po jednej ze stron, pozytywnie wpływa na naszą samoocenę. Spójność, czyli zgodność pomiędzy tym o czym myślimy, o czym mówimy i co robimy, zostanie również dostrzeżona przez inne osoby, w tym nasze dzieci. Gdy zaczniesz otwarcie wyrażać swoje zdanie, może tak się zdarzyć, że przestaniesz być postrzegany jako członek jakiejś grupy, jednak mimo to pozostaniesz dla jej członków człowiekiem godnym zaufania. Optymalnie jest być wśród ludzi, którzy szanują odmienność i doceniają pozytywną wartość, którą wnosisz do znajomości. Takich przyjaciół ci życzę 😉

„W im większej zgodzie ze sobą żyję, tym większy mam do siebie szacunek, a jeżeli darzę siebie szacunkiem, pozostawanie w zgodzie ze sobą wydaje się naturalne.” – Nathaniel Branden

Dołącz do Lekcji Miłości
Zapisz się, by otrzymywać informacje o najlepszych artykułach, materiałach i darmowych kursach!
Nikomu nie udostępnimy Twoich danych. Obiecujemy też nie męczyć Cię wieloma mailami :)
Dziękujemy
Sprawdź proszę skrzynkę pocztową. Przesłaliśmy Ci wiadomość z prośbą o potwierdzenie adresu email. Kliknij w wysłany link, byśmy mogli do Ciebie pisać.
Podziel się naszą stroną z innymi: