dziecko

 

Wczoraj Agnieszka pisała o etapach związku od zajścia w ciążę, aż po narodzenie dziecka (Przeczytaj: Związek przed i po narodzeniu dziecka), w którym zwięźle opisała pojawiające się wtedy pytania, wątpliwości, potrzeby i to jak zmienia się relacja między partnerami.

Dzisiaj jako kontynuacja tego wątku opiszemy krótko etapy rozwoju dziecka w dwóch kontekstach – normalnego zachowania dziecka na swoim etapie rozwoju i tego jak zaburzenie na danym etapie wpłynąć może na jego dorosłe zachowania. Ta wiedza pozwoli ci spojrzeć na dziecko jako ciągle zmieniające się i rozwijające stworzenie, które w zależności od etapu może przejawiać całkowicie różne zachowania i potrzeby, które są całkowicie normalne i naturalne i nie powinno się ich na siłę zmieniać, korygować lub zabraniać, a wręcz zaspokajać – w innym przypadku pojawią się u niego zaburzenia rozwojowe z ewidentnym wpływem na jego dalszy rozwój i dorosłe życie.

Etapy rozwoju dziecka

  1. Niemowlenctwo: 0 – 9 miesięcy
  2. Małe dziecko: 9-18 miesięcy i 18 miesięcy – 3 lata
  3. Wiek przedszkolny: 3 lata – 6 lat
  4. Wiek szkolny: 6, 7 lat – 13 lat
  5. Okres dojrzewania: 13 lat – 26 lat

 

Niemowlęctwo

Normalne zachowania i potrzeby: Jest to etap symbiotyczny absolutnego uzależnienia od matki. Dziecko nie odróżnia siebie od matki – w jego doświadczeniu są jednym. Dziecko czuje dokładnie to co matka i odczuwa narcystyczną i zdrową na tym etapie potrzebę dotykania, głaskania, obejmowania.

Zaburzenia: Brak bezwarunkowej miłości, dotyku i głębokiego kontaktu wzrokowego (w oczach rodziców dziecko doświadcza siebie) oraz kojących głosów może skutkować uzależnieniami w dorosłym życiu, braku ufności do życia, lęku, wstydu, poczucia, że jest z nim coś nie tak i koncentrowaniu się na oralnym pobędzie seksualnym.

Małe dziecko

Normalne zachowania i potrzeby: Raczkowanie, próbowanie i poznawanie świata na wszystkie dostępne sposoby. Od 18 miesiąca zaczyna się faza emancypacji, odchodzenia od dorosłych, zdobywania samodzielności. Zaczyna kształtować się Ja (ego indywidualne) które bada otoczenie, by poznać kim jest i w ten sposób kształtuje swoją wolę i wytrwałość przez wielokrotne próby uczenia się nowych rzeczy. Brak na tym etapie równowagi emocjonalnej. Dziecko dopiero uczy się rozpoznawać i wyrażać emocje. Poprzez obserwacje rodziców i ich naśladowanie uczy jak się komunikować i rozwiązywać konflikty. Uczy się wyznaczania granic i rozpoznawania, co należy do niego, a co do innej osoby (wcześniej tego nie było).

Zaburzenia: Jeśli na tym etapie rodzice nie nauczą dziecka zdrowych granic, woli i umiejętności wyrażania uczuć i poczucia równowagi, w późniejszych etapach mogą pojawić się takie zaburzenia jak: nadmierna obowiązkowość, zaborczość, brak elastyczności, osądzanie, niezdrowy perfekcjonizm, wstyd, przymus nadmiernej kontroli, nałogi, brak równowagi (miotanie się pomiędzy jednymi wyborami i wartościami, a drugimi).

Wiek przedszkolny

Normalne zachowania i potrzeby: Pojawia się tu naturalna potrzeba szukania odpowiedzi dlatego dziecko zadaje mnóstwo pytań na temat wszystkiego co go otacza. Dziecko jest egocentryczne i samolubne i to jest w pełni normalne zachowanie pozwalające mu odkrywać kim jest. Uczy się współczucia jednak jeszcze bez możliwości współodczuwania emocji innych (empatii). Przedszkolak chce być jak najbardziej samodzielny i niezależny i w ten sposób uczy się odpowiedzialności i związków przyczynowo – skutkowych. Uczy się od rodziców co to znaczy być kobietą i mężczyzną. Na tym etapie chłopcy nawiązują silną więź z tatą, a dziewczynki z mamą, jest to ich naturalną potrzebą i powinna być zaspokojona przez częste kontakty fizyczne i bliskość emocjonalną. Ich myślenie jest pozbawione logiki, myślą w tzw. sposób magiczny, nierealny, nierzeczywisty.

Zaburzenia: Problemy w tworzeniu dojrzałych związków partnerskich, uległość, daje się wykorzystywać innym ludziom i rodzicom. Skupia się na życiu swoich rodziców i robi wszystko, by im było dobrze, zapominając o swoim rozwoju i potrzebach. Pojawić się może toksyczne poczucie winy. Tworzy różnego rodzaju niedojrzałe osobowości, np. buntownika, opiekuna, maminsynka, prymusa itd.

Dziecko w wieku szkolnym.

Normalne zachowania i potrzeby: Dziecko wkracza w nowy etap socjalizacji z rówieśnikami w szkole i na podwórku zdobywając w tych miejscach nowe, często wymagające umiejętności. Jeśli w poprzednich etapach jego rozwój przebiegał pomyślnie, to zdobyło umiejętności zaufania, silnej woli, własnej autonomii, zaufaniu i dążenie do realizacjo własnych małych celów i jest gotowe do zdobywania umiejętności do życia w społeczeństwie: umiejętność współpracy, poczucia współzawodnictwa i akceptowania wzajemnych zależności. Dodatkowo rozwijana jest zdolność do samodzielnego i kreatywnego myślenia oraz abstrakcyjnego myślenia oraz poczucie kompetencji, poczucie wartości i wiary we własne możliwości. Naturalnymi cechami na tym etapie dziecka jest wiara w życzliwość i dobroć dorosłych.

Zaburzenia: Może powstać silne i toksyczne poczucie wstydu za niespełnianie narzuconych norm i konwenansów systemu w którym żyje. Przez ciągłe ocenianie i krytykowanie przez dorosłych może rozwijać się predyspozycja do poczucia chronicznego stresu, lękliwość, wycofanie i apatia. W wyniku czego powstaje przekonanie o własnej gorszości

Wiek dojrzewania

Normalne zachowania i potrzeby: Na tym etapie dorastające dziecko przede wszystkim tworzy swoją świadomą tożsamość, co jest trudnym wyzwaniem ponieważ sprzeczność uczuć, chwiejność emocjonalna, ambiwalencja nastroju, to codzienność. Pragnie samodzielności i zaczyna odchodzić od rodziców, zaczyna natomiast pracę zawodową. Często bywa samotny, niezrozumiały, sam nie wie dokąd i po co zmierza i jaka jest jego rola na świecie. Pojawiają się pytania egzystencjalne na które jednak brak odpowiedzi. To etap także pierwszych doświadczeń seksualnych, które mają kolosalny wpływ na jego rozwój psychospołeczny i własną tożsamość. Ma potrzebę porozumiewania się, nawiązywania relacji, przynależności do grup. Chętnie eksperymentuje ze wszystkim, jest bardzo ciekawy różnych, często sprzecznych zachowań i powiązanych z tym systemami wartości przez co szuka własnej drogi i poznania kim jest.

Zaburzenia: Objawy maniakalno-depresyjne, bunt przeciw wpojonym zasadom wyrażający się np.. w piciu alkoholu, przynależności do grup subkulturowych itp.  Identyfikacja z antybohaterami czyli osobami destrukcyjnymi. Lęk przed dorosłością, lęk przed bliskością, lęk przed wyrażaniem własnego zdania. Nadmierna aktywność seksualna. Brak poczucia własnej indywidualnej tożsamości i złączenie się z rodziną w ich emocjach (odczuwa zawsze te same emocje co reszta członków rodziny). Poczucie izolacji i pustki wewnętrznej. Wycofanie się z życia, brak zaangażowania, celów i wspierających wartości.

 

Bartłomiej Raczkowski

Na co dzień korzystam z wyuczonych narzędzi psychologicznych i duchowych, by skutecznie uwalniać się od swoich ograniczeń i pomagać w tym innym. Jako wykształcony trener osobowości, terapeuta psychologiczny, life coach i uczestnik wielu psychologicznych kursów poznałem i opanowałem dziesiątki technik pracy z umysłem. Natomiast jako student metafizycznego kursu bezwarunkowej miłości, praktyk medytacji, uczestnik kursów duchowego rozwoju, pasjonat duchowej literatury, poznałem i wciąż poznaję techniki pracy na najgłębszych poziomach umysłu, których nie zawaham się użyć 🙂 💙

Więcej o mnie
Wyświetl wszystkie posty
Przeczytaj następną Lekcję Miłości 💚
Dołącz do Lekcji Miłości
Zapisz się, by otrzymywać informacje o najlepszych artykułach, materiałach i darmowych kursach!
Nikomu nie udostępnimy Twoich danych. Obiecujemy też nie męczyć Cię wieloma mailami :)
Dziękujemy
Sprawdź proszę skrzynkę pocztową. Przesłaliśmy Ci wiadomość z prośbą o potwierdzenie adresu email. Kliknij w wysłany link, byśmy mogli do Ciebie pisać.
Podziel się naszą stroną z innymi: